Clichés

Het opbouwende van de clichés tegen het einde van het jaar

E. Karg

Zo tegen het einde van het jaar gaat het gebrek aan energie, rust en inspiratie zijn tol eisen en gaan we mogelijk om die reden wat bekende clichés op elkaar afvuren. Niet vreemd.

Vanavond is weer het moment van de jaarwisseling. De aarde heeft dan 365 dagen om de zon gedraaid. Volgens deskundigen is dat gemiddeld genomen zelfs iets langer: 365 dagen, 5 uur, 49 minuten en 12 seconden. Wie dit interesseert? Ik zou het niet weten. We hebben er natuurlijk wel het schrikkeljaar aan overgehouden.

Wat mij bezig zal houden, is meer de vraag wat ik in die algelopen 365 dagen, 5 uur, 49 minuten en 12 seconden heb gedaan. Wat heb ik bereikt? Wie heb ik gelukkig gemaakt? Wie heb ik pijn gedaan? Wat is de oplossing? Wat de les voor de volgende keer? De verleiding om terug te blikken is groot. Of toch niet? Ook dit zou ik niet weten. Terugblikken tegen het einde van het jaar is cliché.

Ik vermoed dat we mede om die reden liever vooruitkijken.

Ik hoop dat we als gemeente in 2017 enkele winsten gaan behalen. Ik kijk uit naar plannen om nog meer en nog verder te groeien in geloof, hoop en liefde. Ik kijk uit naar meer getuigenissen over Godservaringen vanuit onder andere onze kerkfamilie. Ik kijk uit naar meer dopen, meer studiemomenten en meer aandacht voor elkaar. Het vooruitkijken zit in het Adventistisch DNA. Vanuit de traditie kijken adventisten vooruit naar de Adventus: de wederkomst van Christus. Hét moment dat er wordt afgerekend met de zonde, het kwaad en de pijn.

Het Bijbelboek Openbaring verwoordt het bijna poëtisch: ‘alle tranen zullen van onze ogen worden gewist.’ Ik stel mij dan zo voor dat Jezus een tissue uit zijn zak tevoorschijn haalt en dan zelf de tranen veegt, wetend dat de tekst waarschijnlijk op een minder letterlijke ontknoping doelt.

Vooruitblikken en goede voornemens uitspreken voor het behalen van bepaalde doelen is, zo tegen het einde van het jaar, ook cliché.

Toch hoop ik dat sommige clichés blijvend uitgesproken zullen worden. Het cliché van ‘volgende keer beter,’ bijvoorbeeld. Zulk een aanmoediging hoop ik te blijven horen wanneer ik gefaald heb.

Een ‘goed uiteinde’ en ‘een gelukkig nieuwjaar’ zijn ook clichés die ik blijvend hoop te horen. Het zijn dan wel klassieke kreten van een soms kurkdroge en steriele groet tussen mensen, maar er zit veel goeds in. Nu nog steeds. Liever het fenomeen dat gemeenteleden die elkaar niet of nauwelijks spreken zulke clichés tegen elkaar uitspreken, dan helemaal niet.

Terry Pratchett, een beroemde Engelse schrijver, lijkt het met mij eens te zijn. Hij verwoordde het op deze manier: ‘de reden waarom clichés, clichés worden, is het feit dat clichés de hamers en schroevendraaiers in de gereedschapskist van de communicatie zijn.’

Wat mij betreft regent het clichés op de 31ste december, de laatste sabbatdienst van het kalenderjaar 2016 en ook daarna gedurende de eerste dagen van 2017.

Een ander ‘Gods rijke zegen’ toewensen, zo tegen het einde van het jaar, is ook een welkome cliché. Ik ga het in ieder geval goed uitdelen en hopelijk ook ontvangen. Met veel plezier.

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *